Vini Italiani - Wina włoskie

Upadek Rzymu zakończył złoty wiek wina, jednakże mieszkańcy Półwyspu Apenińskiego nie porzucili winogrodnictawa, przeciwnie - jego rozwój trwał w poszczególnych państwach obecnej Italii aż do zjednoczenia Włoch w 1861 roku, Tysiącletnie spory miedzy rywalizującymi państwami - miastami dbającymi o zachowanie indywidualnych odmian i tradycji winiarskich sprawiły, że dziś włoskie wina są niesłychanie różnorodne. W tym czasie winiarstwo włoskie przybrało kształt, jaki znamy dzisiaj - charakteryzujący się wielością regionalnych szczepów, stylów wina i technik winifikacji. Niektóre regiony, jak Chianti, pozostały właściwie niezmienione od XIV wieku. Inne wina, jak Brunello di Montalcino pojawiły się dopiero 500 lat później.
Jednak mimo niesłychanego potencjału Italii przez lata niewiele zrobiono, by polepszyć jakość wina w kraju tak doskonale nadającym się do uprawy winorośli, gdzie wypija się tak dużo tego trunku. Dopiero po II wojnie światowej, gdy pojawiła się prawdziwa klasa średnia, Włosi zaczęli bardziej zwracać uwagę na jakość, a nie na ilość wypijanego wina. Lata 50 XX wieku przyniosły duże zainteresowanie tego typu trunkami, a ich producenci uzyskali stabilność finansową. Zmurszały olbrzymi włoski przemysł winiarski zmienił kurs. Spółdzielnie zaczęły tracić na znaczeniu, obniżono wydajność winnic, wprowadzono nowe technologie.
W latach 60. pojawiły się supertoskany np. Sassicaia, które zmieniły opinię świata o tutejszych winach. Robione z międzynarodowych szczepów, poza uświęconymi regulacjami DOC, supertoskany okazały się tak dobre, że wzbudziły zachwyt kolekcjonerów z całego świata, którzy kupując je, wyznaczyli nowy poziom cen. Pozostali producenci zrozumieli, że włoskie wina mogą konkurować z innymi winami na świecie. To, co z początku było sztuczką winiarzy obniżających wydajność i ulepszających technologie, jest dziś między doliną Aosty a Sycylią standardem.